නුඹ දුන්නු දුක් නිසා.... මගේ වෙඬරු හිත කවි වුනා....

09 June 2013

අවුරුදු දෙකකුත් වුනා!!!!!!



අවුරුදු දෙකකුත් වුනා.. කට්ටිය බලනවා ඇති දැන් මොකටද කියලා.. :D මොහොකටවත් නෙවෙයි, මේ බ්ලොග් කෙරුවාවට තමයි ඉතින්.

මීට අවුරුදු දෙකකට කලින්.., සම්පූර්ණයෙන්ම තැළිලා පොඩි වෙලා, තුවාල වෙච්චි හිතක් පෙරදැරි කරගෙන "කතා කරන කඳුළු" නමින් පටන් ගත්තු මේ බ්ලොග් එක, අද වෙද්දි හිතුවක්කාරිගේ හිත විදියට නොහිතපු දුරක් ඇවිල්ලා. ඒ ගැන මහා සතුටක්වත්,ආඩම්බරයක්වත්, දුකක්වත් නැති මේ වෙලාවෙ මට දැනෙන්නෙ අහිංසක ආත්ම තෘප්තියක් විතරයි.


අවුරුද්දක් ලබනකොටනම් පෝස්ට් 100ක් පළ කරගන්න පුළුවන් වුනත්, අවුරුදු දෙකක් ලබද්දි මට 200ක් ලියන්න බැරි වුණා.ඒත් හිමින් හිමින්,පරිස්සමට යන ගමනක සතුට, මට කලබලේට දුවලා නැති කරගන්න වුවමනා නැති නිසාම,මේ ලිවීමේ වේගය ගැන මම සතුටෙන්.

වැඩි දුර පල් හෑලි අනවශ්‍යයි..

ඇයි මම බ්ලොග් එකක් පටන් ගත්තේ?

එහාට මෙහාට වැනි වැනි මූණු පොතේ කඳුළු කතාන්දර ගොත ගොත උන්නු මට, "බ්ලොග්" කියන සංකල්පය ඇතුළෙ සැරිසරන්න හිතුනා. කාලය ගතවෙද්දි හිතේ තියෙන දේවල් ලියලා දාලා අමුතු සතුටක් ලැබුවා, කෙනෙක් දෙන්නෙක් හරි ඒවා කියෙව්වාම ඊටවඩා අමුතු හැඟීමක් දැනුණා. ඒ නිසා.., දිගටම. මොන මොනා හරි කුරුටු ගෑවා.

මම කවිකාරියක්වත්, ලේඛිකාවක්වත්..,සිංහල භාෂා විශාරදයෙකුවත් නෙවෙයි. ඒ වගේම,මම බ්ලොග් ලියන්නෙ සාහිත්‍ය ගැන උගන්වන්නවත්, ඉතිහාසය ගැන කියන්නවත්,භාෂා භාවිතය, ව්‍යාකරණ ගැන පැහැදිලි කරන්නවත්  නෙවෙයි.

මම බ්ලොග් ලියන්නෙ, මගේ සතුටට.

මට පුළුවන් විදියට, මට තේරෙන විදියට, අනිත් අයට තේරේවි කියලා හිතෙන විදියට.., මම ලිව්වා. ලියනවා.. ලියාවි.. ඒ අතරෙදි අඩු පාඩුවක්, වරදක් පෙන්වලා දුන්නොත්.., බොහොම නිහතමානිව ඒවා සළකා බැලුවා වගේම ඉදිරියටත් එහෙම කරාවි. ඉස්සරහට පුලුවන් විදියකට, ඉඩ ලැබෙන හැටියකට ලියන්නත් බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒ මට හිතෙන දේ. මට පුළුවන් විදියට.මගේ සතුට වෙනුවෙන්..

මොනාද මට බ්ලොග් ලිවිල්ලෙන් ලැබුනේ??

වැදගත්ම දේ ඒක තමයි. මේ බ්ලොග් එක කියන්නෙ මගෙ නම් ජිවිතේම නෙවෙයි. බ්ලොග් වලින් එහාට ගිය ලෝකයක් මට තියෙනවා.බැඳීම් තියෙනවා.නමුත් මේ බ්ලොග් එකෙන් මම සතුට වගේම..,

හරිම වටින මනුස්සකම් හුඟාක් හම්බකලා.

මේ බ්ලොග් එක හරහා හුඟාක් වටින සහෝදර බැඳීම් ඇති වුනා. එදා බ්ලොග් අවකාශෙට ආපු දා ඉඳන් මේ වෙන තුරුම, කිසිම වෙනසක් නැතිව, එකම විදියට මාත් එක්ක බැදුනු සහෝදර බැම්මක් මට තියෙනවා. අන්න ඒ දේ ගැන විතරක්, මම වුවමනාවටත් වඩා සතුටුයි. :Dඕනෙම කෙනෙක්ගෙ, ඕනෙම දේක, හොඳ ටික විතරක් අරන් නරක ටික බැහැර කරන්න පුරුදු වෙමින් උන්නු නිසා,බ්ලොග් අවකාශයටත් මම ඒ දේ ආදේශ කළා.

අවසාන වශයෙන්.., නම් ගම් විදියට මතක් කරන්න, ස්තූති කරන්න මහ හුඟාක් අය හිටියත්., කෙනෙක්ව හරි මඟ හැරුණොත් කියන බයට., නම් ගම් වලින් ස්තූති නොකරන්න තීරණය කළා.නම් ගම් වලින් මතක් කරන්න ගියොත්., කොච්චරක් නම් ඉන්නවාද?? :D

අවුරුදු දෙකක් තිස්සෙ මම ලියන විකාර හෝ අකුරු පේළි කියෙව්ව ඔයාලා හැමෝටම ස්තූතියි. ඒ වගේම ගල් මුල් එවපු, යෝජනා චෝදනා කරපු හැමෝටමත් ස්තූතියි.:D


අවසාන අවසාන අවසානම වශයෙන්..,
"හිතූ" කියලා කෙනෙක්ව උපද්දවලා රැක බලාගෙන.., අවුරුදු දෙකක් වෙනකම් පෝෂණය කළාට වගේම, ආදරේ කළාට .., දුකේදි සැපේදී ලඟින් උන්නාට,

හැම කෙනෙක්ටම ස්තූතියි!!!

Post Comment